Waar we allemaal in een steeds hogere snelheid voortjakkeren, komt alles in één keer tot stilstand. Niets is meer wat het was. Wij niet, jij niet, niks niet.

Het gaat goed! Het gaat steeds beter! In het leven anno nu geloven we graag dat het allemaal op rolletjes loopt. De motor blijft lekker draaien, de kachel roken, het feestje mag blijven duren, en er kan altijd nog een tandje bij. In vliegende vaart, alsmaar door, op ons doel af waarvan niemand precies weet wat het is, maar dat dondert niet. Het kan! En het gaat goed, dus vooruit met de geit!

Tot plots. De klap. De schok. De stilstand. Een seconde wordt een minuut, een minuut een dag, een dag een leven.

Ergens kwam er een stok tussen de spaken, klapte de noodrem erop. Waar zijn we? Hoe zat het nou? Is daar iemand? Hallo? Nu moeten we schuilen, uithuilen en opnieuw beginnen. Maar hoe? En met wie?

Zoals altijd tovert het viertal een troostrijk, bonkig fanfaregeluid uit eigen, kunstig gemaakte machines van sloopmateriaal. Dit keer veel metalen kastjes zoals archief-kasten en kille ziekenhuis-exemplaren. Een rake klap.

KLAP biedt de verbeelding een welkome quarantaineplek, in de hoop dat er in de gruzelementen wat troost of perspectief te vinden is. Een beeldend, visueel en muzikaal avontuur met bedrieglijk eenvoudige trucage en fysiek spel.

TODM22_BOT_KLAP
© Reneden Engelsman
Credits

spel en muziek Job van Gorkum, Doan Hendriks, Geert Jonkers, Tomas Postema

regie Craig Weston

techniek Jan Aike Luchtenberg, Chieljan van der Hoek

productie Linde Légat


Meer info